pies myśliwski

Gończy polski - pies myśliwski

cechy rasy

wymaga ruchu i zajęcia

Tak jak wszystkie psy myśliwskie również potrzebuje dużo ruchu, dlatego oprócz spacerów powinniśmy mu zapewnić różnego rodzaju zabawki i akcesoria.

zdrowy i odporny

Gończy polski jest psem bardzo odpornym, ale nie należy zapominać o podstawowej higienie i dobrej jakości karmie.

łatwy w pielęgnacji

Nie wymaga specjalnych szamponów i odżywek. Jednak nie zapominajmy regularnych kąpielach i częstym czesaniu. Dlatego warto jest kupić dobrej jakości szampon dla psa.

Wzorzec rasy gończy polski

dla kogo ta rasa?

Charakterystyka rasy gończy polski

Jest to pełen energii, ruchliwy pies, uwielbia spacery i każdy rodzaj aktywności na świeżym powietrzu. Jest bardzo uparty i charakterny, ale odpowiednio wychowany stanie się łagodny i przyjacielski. Jednak, jeśli nie możemy zagwarantować mu aktywności fizycznej, nie powinniśmy wybierać tej rasy, bo jest to pies myśliwski, ma silny instynkt łowiecki. W związku z tym, do obcych podchodzi z dużą rezerwą, często szczekając, ale zazwyczaj nie jest agresywny i nie stanowi zagrożenia. Podsumowując, jeśli często spędzasz czas na świeżym powietrzu i masz zamiar poświęcać dużo czasu psu, gończy polski będzie bardzo dobrym wyborem.

jak dbać o gończego polskiego

zdrowie i pielęgnacja

pies gończy polski
główne różnice między rasami

Polskie psy gończe

gończy polski

Фагот_3а_-лучшая

ogar polski

PolishHound-MlChPl-OKSANA-ZOstregoBoru-wl.JoannaZembrzuska_3

Historia rasy

POCZĄTEK HODOWLI OGARÓW POLSKICH

W latach 50. XX wieku pułkownik Piotr Kartawik i pułkownik Józef Pawłusiewicz rozpoczęli hodowlę. Psy Kartawika były większe, bardziej masywne. A psy Pawłusiewicza były mniejsze i ciemniejsze. Oba rodzaje zostały wpisane do księgi wstępnej związku kynologicznego jako „ogar polski”.

lata 50. XX wieku

uznanie ogara polskiego przez fci

Początkowo, bez skutku, próbowano skrzyżować oba typy ogarów. Myśliwi nadal jednak preferowali ogary z hodowli Pawłusiewicza jako psy użytkowe. Wyróżniała je wytrzymałość i zwinność świetnie sprawdzały się jako psy myśliwskie, w szczególności w górach.

1963 rok

uznanie gończych polskich

W 1983 roku związek kynologiczny uznał istnienie drugiej polskiej rasy psów gończych, nazywając je joko „gończy polski” i tym samym otwierając księgę wstępną.

1983 rok

Pierwsze gończe polskie

Pierwsze gończe polskie z rodowodem wyhodowano w 1989 roku, wśród nich znalazł się pierwszy champion, Promyk z Cisówki. Rasa rozwijała się wyjątkowo szybko i zyskiwała na popularności.

1989 rok